Mijn logboek in Méribel: mijn favoriete pistes voor een geslaagde skidag

Om de dag rustig te beginnen, vertrek ik vanaf de voet van de piste in Méribel-Mottaret via de stoeltjeslift van Les Combes om weer wat in beweging te komen. In dit gebied bevindt zich de Yeti Park, een speelzone met gemakkelijke pistes, waar je zelfs Yooni kunt tegenkomen, de mascotte van deze plek… een schattige yeti!

Als je met vrienden gaat skiën, moet je absoluut via die piste gaan Little Himalaya. Tussen ons gezegd: dit is absoluut de beste plek om de techniek even opzij te zetten en gewoon plezier te maken. De baan is ontzettend leuk en ik ben de tel kwijtgeraakt van het aantal keren dat we in een deuk lagen toen we probeerden elkaar in te halen vlak voor de tunnels. Je voelt je gegarandeerd weer kind!

Deze keer gaat het een tandje hoger qua intensiteit, op weg naar de stoeltjeslift van Roc de Tougne. De sfeer verandert in dit gebied Terug naar de wildernis, met rode en zwarte pistes die iets technischer zijn.

Mijn favoriete beloning na een flinke training voor de dijen? Helemaal onderaan de rode piste Julie vind je De hut aan het meer. Daar staat een reusachtige hangmat op ons te wachten, precies wat we nodig hebben voor een korte pauze met uitzicht op het landschap voordat we weer verder gaan. De plek is gemakkelijk te vinden op de pistekaart als je het ook eens wilt uitproberen!

We zetten onze tocht voort met de nieuwe, supercomfortabele kabelbaan van Côte Brune. Die brengt ons naar de top van de Col de la Chambre. Vanaf daar vind ik het heerlijk om de blauwe piste bij het Lac de la Chambre. Het is een soepele afdaling die ons rechtstreeks naar de voet van een cruciale etappe van de dag brengt…

Hoe kun je het over een geslaagde skidag hebben zonder even in het restaurant te stoppen? Het Plan van de Handen ?

Dit is zonder twijfel mijn thuisbasis op de pistes, en dat is niet voor niets: het is een absoluut genot!

• Voor een korte stop: Ik ga snel naar de snackbar om te genieten van hun heerlijke croque-monsieur met raclette-kaas. Dat is de ideale opkikker voordat ik weer de piste op ga.

• Om de tijd te nemen: Ik ga aan de kant van het restaurant zitten. Er gaat niets boven het genieten van een lekker gerechtje op het terras in een idyllische omgeving, met een team dat je op je wenken bedient.

De ligging is ideaal, vlak naast de kabelbaan van de Mont Vallon.

Daarna gaan we naar de legendarische Col de la Loze via de gelijknamige stoeltjeslift. Voor mij is dit een top die je niet mag missen als je je ogen de kost wilt geven aan een adembenemend panorama. Het is simpel: je hebt letterlijk het gevoel dat je in een besneeuwde ansichtkaart bent beland.

Het was trouwens hier dat ik op slag verliefd werd op de wandelroute van de Pic Bleu. Het is zo heerlijk om hier te skiën: soepel en ongerept, met dat ongelooflijke gevoel van vrijheid dat ik zo graag in de bergen terugvind.

Om de dag in stijl af te sluiten, gaan we naar het andere uiteinde van het domein: de top van de Roc de Fer (bereikbaar via de Olympic-stoeltjeslift, waarmee je daarna ook naar de kant van Les Menuires kunt gaan). Dit is een van mijn favoriete plekjes om even lekker te pauzeren.

Daar vindt u reusachtige houten harten die zijn opgesteld met uitzicht op de uitgestrekte Vanoise. Het is niet alleen een idyllische plek om mooie foto’s te maken, maar het uitzicht is ook adembenemend. Je kijkt uit over de hele vallei en met een beetje geluk kun je beneden een zee van wolken bewonderen.

Wat ik zo leuk vind aan Méribel, is die perfecte balans tussen gemakkelijke afdalingen en uitdagende pistes, spectaculaire bergtoppen en culinaire pauzes tussen twee adembenemende vergezichten door.

Ik hoop dat dit reisverslag je zal inspireren voor je volgende skitochten! Maak je ski’s klaar (en vooral je eetlust), de bergtoppen wachten op je.