Onze vrouwen in actie

Kun je ons je viervoeter even voorstellen?

Hij heet Paco, het is een Golden Retriever van één jaar oud. Hij is sociaal, zit vol energie, is lief, begint goed te luisteren en werkt hard. Kortom, hij is geweldig!

Hoe verloopt de opleiding tot hondengeleider en hoe zien de trainingen van Paco eruit?

Ik heb veel geluk, want de persoon die ik vervang is hondengeleider bij de Anena (Nationale Vereniging voor Sneeuw- en Lawineonderzoek) en hij leidt me dagelijks op, naast de regelmatige oefeningen met andere leerling-hondengeleiders.

In het begin laten we hem gewoon wennen aan het spelen met zijn speelgoed, en daarna leren we hem de basisvaardigheden: in een stoeltjeslift stappen, op een step klimmen, niet op skiërs springen, omgaan met de eerstehulp post…

In de winter beginnen we met de training door mensen onder de sneeuw te verbergen. Eerst zorgen we ervoor dat de hond de persoon ziet die zich in een sneeuwkuil verstopt, en daarna, stap voor stap, met de persoon die volledig onder de sneeuw bedolven is.

Voor hem is het een spelletje: hij zoekt de geur van de mens en gaat graven, want hij weet dat als hij de mens vindt, hij ook zijn speeltje zal vinden.

In totaal duurt de opleiding met de hond ongeveer anderhalf jaar en wordt afgesloten met een twee weken durende toetsing van de opgedane vaardigheden, die we aanstaande november samen met Paco zullen afleggen.

Tot hoeveel meter onder de sneeuw kan een hond de aanwezigheid van een bedolven mens ruiken?

Dat hangt in de eerste plaats af van de sneeuw: of die nat, droog of in brokken ligt, en ook van de wind… Wat helpt, zijn de sporen die de speurhonden achterlaten; die zorgen voor ventilatie en zorgen ervoor dat geuren sneller naar de oppervlakte komen, zodat de hond ze kan opsporen. De honden zijn er ook van jongs af aan aan gewend om liggende personen op te sporen, zodat ze niet worden afgeleid door de geur van de zoekers of andere aanwezigen tijdens een zoekactie. De hond zal nooit met een staande persoon spelen; hij zal die zelfs volledig negeren!

Wat doe je als je niet aan het werk bent, op vrije dagen en in de zomer?

Ik heb best veel in het buitenland gewerkt, en ik ben ook berghuttenbeheerster geweest… Deze zomer werk ik op de boerderij van Ariondaz, in Courchevel. Verder doe ik aan trailrunning, bergbeklimmen, mountainbiken… Ik geniet het hele jaar door van de bergen!

Laatste vraag: welke piste zou je aanraden in het skigebied?

De Jean-Blanc-piste in Courchevel. Een prachtige, lange piste door het bos, met behoorlijk wat hoogteverschil, afwisselend en erg heuvelachtig. Al is deze piste wel behoorlijk veeleisend!

Wat is er nodig om sneeuwruimer te worden?

Er is geen specifieke opleiding, dus leren we het vak in de praktijk, onder begeleiding van een mentor die ons het vak uitlegt. Na drie jaar leggen we een beroepskwalificatiecertificaat af, maar er bestaat geen specifiek certificaat. Het is dus vrij toegankelijk, maar je moet wel veel geduld hebben, want de plaatsen zijn (normaal gesproken) schaars!

Waarom heb je voor dit beroep gekozen?

Allereerst vanwege het contact met de bergen. Als we kijken naar wat er om ons heen is… zijn we een beetje als kinderen, altijd vol verwondering, en daarom vind ik het elke dag van het seizoen weer heerlijk om in deze omgeving aan het werk te gaan.

Ten tweede omdat het werken met sneeuw een echte passie is. Ik geniet echt van alles, vooral van de afwisseling in de taken: sneeuw ruimen, de pistes onderhouden, een transport uitvoeren voor een vuurwerkshow…Ook al vraagt het beroep enorm veel aandacht en waakzaamheid: we moeten letten op wandelaars op de pistes en op rodelaars op de sneeuwhellingen. We moeten dus zes uur lang geconcentreerd blijven, wat soms zwaar is, vooral als het slecht weer is en het hard waait.

In Courchevel heeft men het over een uitzonderlijke pistepreparatie. Hoe zou je dat kunnen uitleggen?

We hebben altijd al een zeer hoog kwaliteitsniveau gehad en daar willen we absoluut niets aan veranderen! We stellen hoge eisen en doen altijd ons uiterste best om ervoor te zorgen dat de skiër de volgende ochtend op de piste echt kan genieten.

Soms gaan we zelfs iets te ver in onze aandacht voor een detail dat de skiër misschien niet eens opmerkt, maar ’s nachts, omdat je het reliëf dan beter kunt onderscheiden, besteden we meer tijd aan het bereiken van perfectie…

Hoe verdelen jullie de zones die moeten worden aangestampt?

Romain, de verantwoordelijke voor de pistepreparatie, stelt elke dag een preparatieplan op. Vervolgens sturen de sectorleiders ons naar een bepaalde sector. We werken vaak met twee machines in een sector, plus een lierbediener. Afhankelijk van de grootte van de pistes kan ik er per nacht drie of vier doen, of slechts één. Een voorbeeld is de piste „Les Creux“, waar we met twee machines zes uur aan moeten werken, omdat dit de langste piste van het skigebied van Courchevel is en erg breed is.

Welke plek zou je hier koste wat kost aan iemand laten zien?

De top van de Saulire bij zonsondergang en tijdens het blauwe uur: het uitzicht op alle omliggende bergtoppen, dat 360°-panorama… Gewoonweg betoverend!